Korona Królów Wiki
Advertisement

Ludolf König von Wattzau (ur.pomiędzy 1280 a 1290 rokiem - zm. w 1348 roku) — pochodził z dolnosaksońskiej rodziny szlacheckiej. Nie jest znana data wstąpienia Ludolfa do zakonu krzyżackiego, pierwsze informacje pochodzą dopiero z czasów, kiedy przybył do Prus, 26 grudnia 1326 roku przebywał w konwencie w Królewcu. Jego kariera nabrała tempa w 1338 roku, kiedy z urzędu podskarbiego awansował na urząd wielkiego komtura, a następnie 06 stycznia 1342 roku został wybrany XX wielkim mistrzem krzyżackim. Zimą, na przełomie 1344 i 1345 roku, Ludolf ogłosił wielką krucjatę na Litwę. Możliwość walki z poganami oraz spodziewane bogate łupy przyciągnęły wielu słynnych rycerzy i władców, m.in. hrabiego Holandii Wilhelma IV, króla Czech Jana Luksemburskiego, jego syna Karola oraz króla Węgier Ludwika. Krucjata niespodziewanie zakończyła się całkowitą klęską wojsk krzyżackich. Całe zdarzenie miało bardzo źle wpłynąć na zdrowie psychiczne wielkiego mistrza, który był otwarcie krytykowany nie tylko przez zawiedzionych władców ale także przez współbraci, u których utracił autorytet. Ludolf, milczący i pogrążony w samotnych modlitwach pod pozorem głębokiej melancholii, która nie pozwalała mu właściwie zarządzać sprawami zakonu, 14 września 1345 roku został zmuszony do rezygnacji z urzędu. Na swojego następcę mianował mało znanego Heinricha Dusemera. Ludolf König von Wattzau zmarł jako komtur w Pokrzywnie (niem. Engelsburg) w 1348 roku. Został pochowany w kaplicy wielkich mistrzów w Kwidzynie (niem. Marienwerder).

Wicekomtur w Królewcu (ok.1328-1329), podskarbi w latach 1331 - 1338, wielki komtur w latach 1338 - 1342, XX wielki mistrz krzyżacki w latach 1342 - 1345, komtur w Pokrzywnie 1345 - 1348.

Galeria[]

Advertisement