Advertisement

Kocham mojego wnuka. Chce go zatrzymać na moment.Kazimierz

Kazimierz III Wielki (ur. 30 kwietnia 1310 — zm. 5 listopada 1370 r.) — ostatni król Polski z dynastii Piastów w latach 1333-1370; syn króla Władysława I Łokietka i królowej Jadwigi Bolesławówny, mąż królowej Aldony Anny Giedyminówny w latach: 1325-1339, później Adelajdy Heskiej od 1341-1368 r., czeskiej mieszczki Krystyny Rokiczany od 1356-1364 i królowej Jadwigi Żagańskiej od 1365-1370.

Z pierwszego małżeństwa z Anną ma dwie córki: Elżbietę i Kunegundę. Dwie kolejne żony nie urodziły mu potomka. Z czwartego małżeństwa z Jadwigą żagańską ma trzy córki: Jadwigę, Annę i Kunegundę. Jest również ojcem nieślubnej Jolenty i ojcem synów Cudki, Pełki i Niemierzy.

Historia

Sezon I

Oddd.jpg
Ślub Kazimierza i Aldony
1325 r. Na Wawel przybywa zbiegły z niewoli litewskiej rycerz Pełka z Sieciechowa. Błaga króla o pomoc dla Polaków w niewoli. Biskup krakowski Nankier przekonuje Łokietka, że korzystne byłoby małżeństwo królewicza Kazimierza z córką wielkiego księcia Litwy, Giedymina Aldoną. Księżniczka przyjmuje chrzest i otrzymuje nowe imię – Anna. Wkrótce odbywa się jej ślub z królewiczem i ich noc poślubna.

1332 r. Anna i Kazimierz są już rodzicami dwóch córek, Elżbietki i Kundzi. Po zwycięskiej wyprawie, zdobyciu Kościana i triumfalnym powrocie do Krakowa, król Władysław traci siły, a jego stan królowa Jadwiga pragnie ukryć szczególnie przed Anną.

1333 r. Król Władysław umiera. Na Wawelu pojawia się nieślubna córka Kazimierza, Jolenta z listem od jego siostry, królowej Węgier Elżbiety, z którego wynika, że dziecku grozi niebezpieczeństwo. Królowa Jadwiga obawia się, czy nie jest to córka Klary Zach. Kazimierz jednak zaprzecza. Nie wyjawia jednak matce, ani żonie, kim była matka Jolenty. Na uroczystości pogrzebowe przybywają siostry królewicza: Kunegunda, księżna świdnicka wraz z synem Bolkiem, i Elżbieta, królowa Węgier. Kunegunda próbuje nastawić siostrę przeciwko bratu i jego żonie, chcąc by to jej syn otrzymał koronę. Na zamku dochodzi do próby otrucia królowej. Zatrute wino wypija jednak podczaszy, Jan Ligęza, po czym umiera. Olgierdowi udaje się udaremnić zamach na życie królewien, córek Kazimierza, za co przyszły król jest mu bardzo wdzięczny i zapewnia, że jest dla niego jak brat. Odbywa się koronacja Kazimierza i jego żony na władców Polski. Wkrótce Anna zachodzi w kolejną ciąże.

Niewierny mąż zdradza, będącą w zaawansowanej ciąży żonę z Machną. Odkrycie przez królową prawdy doprowadza do wypadku. Anna spada ze schodów, a jej stan się pogarsza. Na zamek wracają Egle i Gabija, którym udało się schwytać przestępcę i uzyskać cenne informacje o przetrzymywanym w niewoli Pełce z Sieciechowa, ojcu Cudki. Litwinki zajmują się będącą w ciężkim stanie królową. Królowa Anna rodzi nieżywego chłopca.

1335 r. Anna od dwóch lat ukrywa przed mężem, że nie może mieć już dzieci. Gdy król poznaje prawdę wpada w silny gniew i wyładowuje swoją wściekłość na przerażonej królowej. Niedługo potem wyjeżdża do Wyszehradu, gdzie prowadzi rozmowy z królem Węgier, Karolem Robertem, królem Czech, Janem Luksemburskim i Krzyżakami. Po powrocie ze zjazdu wyszehradzkiego, Kazimierz odsuwa od siebie Annę. Król chce zerwać węzeł małżeński z Anną i odprawić żonę. W tajemnicy przed nią planuje unieważnienie ich małżeństwa i próbuje doszukać się czegokolwiek, co mogłoby ją pogrążyć.

1337 r. Król chce porozmawiać z Olgierdem, potrzebuje jednak jakiegoś pretekstu do spotkania. Królowa Anna układa odpowiedni plan. Kazimierz jest pełen podziwu dla żony, podobnie jak Spytek. Egle po przejściu ordaliów i odzyskaniu zdrowia przeszła przemianę. Przyjęła bowiem chrzest. Córka Anny i Kazimierza, Kundzia choruje. Król obawia się wybuchu epidemii, bowiem wcześniej zachorowała również ochmistrzyni Gabija, a także kupiec z podgrodzia. Zabrania żonie widywania się z córką. Anna pomimo zagrożenia życia czuwa przy córce. Królewna wkrótce odzyskuje zdrowie, podobnie jak Gabija. Do Krakowa przybywa Olgierd. Podczas polowania z Kazimierzem, zostaje trafiony zatrutą strzałą, przeznaczoną dla króla. Na Wawel przybywa królowa Elżbieta. Niepokoi ją stan Olgierda. Dochodzi ona do wniosku, że strzała musiała być zatruta. 

1338 r. Kazimierz wyrusza na drugi zjazd wyszehradzki. Nie zjawia się na nim król Czech Jan Luksemburski, przysyła syna, co zostaje odebrane jako zniewaga. Królowa Elżbieta i Karol Robert zapewniają Kazimierza o swoim wsparciu. Po powrocie z Węgier król zdradza żonę z Cudką.  

1339 r. Królowa Anna znów zostaje odsunięta przez Kazimierza. Podupada na zdrowiu, a jej stan się pogarsza. Król wzywa na zamek Arunasa, on jednak obawia się, że na ratunek jest już za późno. Królewny są przerażone. Dwór modli się za królową. Anna umiera na rękach męża. Kazimierz uważa, że śmierć żony to kara za jego grzechy. Cały zamek pogrąża się w żałobie. Dwór żeński zostaje rozwiązany, jednak Kazimierz pozwala Egle i Gabiji zostać na zamku, by nie sprawiać więcej smutku córkom. Kilka miesięcy później na zamek dociera wieść o śmierci siostry królowej Anny, Eufemii Giedyminówny, która została otruta przez bojarów, domagających się, by jej mąż Jerzy Trojdenowicz ustąpił z tronu. Król wyrusza na spotkanie z matką. Jadwiga opowiada synowi historię jego narodzin, po czym umiera. 

Sezon II

Odc85.jpg
Kazimierz i jego druga żona — Adelajda Heska
Rok 1342. Minęły trzy lata od śmierci królowej Anny i królowej matki Jadwigi. Król Kazimierz poślubił Adelajdę Heską, rok wcześniej. Król wraz z małżonką udaje się do Świdnicy na spotkanie z siostrzeńcem, księciem Bolkiem Małym zapewnia go o swoim wsparciu. Wspólnie prowadzą rozmowy z księciem żagańskim, Henrykiem V Żelaznym. Adelajda ma nadzieję, że spodziewa się dziecka. Niespodziewanie dociera wieść o chorobie i śmierci króla Węgier, Karola Roberta. Kazimierz wyrusza do Wyszehradu na pogrzeb, zostawiając żonę w Świdnicy. Po dotarciu do Wyszehradu Kazimierz jest spóźniony. Polską delegację ominął pogrzeb Karola Roberta i koronacja jego najstarszego żyjącego syna, Ludwika. Podczas oficjalnego powitania i uczty obok siostry Kazimierza – królowej Elżbiety i jej najmłodszego syna Stefana, nie ma młodego króla. Kazimierz jest rozgoryczony. Gdy wreszcie spotyka się z Ludwikiem, szesnastoletni król odmawia mu pomocy, ponieważ wuj nie przybył na pogrzeb jego ojca. Królowa Elżbieta po śmierci męża jest roztrzęsiona i potrzebuje pocieszenia, musi jednak zachować spokój i powagę. Szczerze rozmawia z bratem i obiecuje, że przekona syna. Wkrótce dochodzi do rozmowy królów Polski i Węgier. 

Rok 1343. Królewna Elżbietka wychodzi za mąż, za księcia pomorskiego, Bogusława. Kazimierz z wojskami rusza na Wschowę. Szybko zdobywają miasto. Muszą bronić się jednak przed akcjami odwetowymi. Królowa Adelajda ma żal do męża za tak długą nieobecność. Martwi się, że nie urodzi mu syna.  

Rok 1344. Na Święta Bożego Narodzenia na Wawel przybywają Agnieszka i Bolko. Kazimierz jest szczęśliwy z tej wizyty, odwrotnie, niż siostrzeniec. Bolko obwinia wuja o śmierć brata. Król jest załamany brakiem potomka. Grot sugeruje, że potrzeba większego uczucia. Relacje pomiędzy Kazimierzem a Adelajdą ulegają poprawie. Kazimierz mówi córce, że zostanie żoną cesarskiego syna. Prosi żonę o opiekę nad Kundzią. Zazdrosna o urodę i wdzięk pasierbicy, królowa w okrutny sposób poniża królewnę.

Rok 1345. Kazimierz od trzech miesięcy oczekuje na cesarza. Na polecenie króla porwany i uwięziony zostaje czeski królewicz Karol. Król jest pewien, że na Wawelu jest szpieg. Okazuje się nim podczaszy Idzi, który próbuje wykonać zadanie otrucia królewny Kunegundy. Truciznę wypija jednak dwórka Oda. Zapada w śpiączkę. Wojna polsko-czeska wydaje się przesądzona. Kazimierz wyrusza na wojnę. Mimo wojny, Kazimierz zdradza Adelajdę z nieznaną kobietą na Śląsku.  Król wraz z wojskiem jak najprędzej musi wracać na Wawel. Kazimierz wyzywa króla Czech Jana Luksemburskiego na pojedynek. On jednak wyśmiewa go, widząc brak wojsk Wittelsbachów. Królewna Kunegunda wychodzi za mąż za Ludwiga Wittelsbacha. Ludwig syn cesarza, wyjeżdża bez żony, niespodziewanie z Krakowa, gdyż nie otrzymał całego posagu. Kazimierz odmówił mu tego wobec niewywiązania się go z sojuszu. 

Rok 1347 r. Po powrocie z Awinionu w towarzystwie legata papieskiego biskup Grot znów wdaje się w spór z Kazimierzem, za co karci go arcybiskup Bogoria. Kazimierz odbywa rozmowę z legatem, który słyszał od Grota o łamaniu przez króla prawa, nieprzyzwoitym zachowaniu i sporze z królową. Królowa Adelajda w dalszym ciągu nie może zajść w ciążę.

Rok 1348 Kazimierz planuje atak na Ruś, do której pretensje rości sobie jednak król Ludwik Węgierski. Kazimierz prowadzi rozmowy z synem chana Złota Orda Dżany Beg, Berdi Beg i Tatarami.

Rok 1349 Kazimierz powraca do Krakowa po zwycięskiej wyprawie na Ruś. Konflikt króla Kazimierza z biskupem Bodzętą przybiera na sile. Biskup wysyła wikariusza Marcina Baryczkę na naradę królewską, by przekazał on królowi, jak negatywne zdanie ma papież o jego nieprzyzwoitym zachowaniu. Za wytknięcie błędów, rozjuszony król nakazuje pozbyć się niewygodnego duchownego. Z polecenia Kazimierza, ksiądz Baryczka zostaje zamordowany przez utopienie w Wiśle.

1350. Na zamku nie cichną rozmowy na temat morderstwa księdza Baryczki. Wzmaga się gniew przeciwko królowi. Na Wawel przybywa arcybiskup Bogoria, prowadząc dochodzenie w sprawie morderstwa księdza Baryczki.

1352. Kazimierz w rozmowie z Ligęzą zdradza, że Egle jest w niebezpieczeństwie. Cudka zaczyna rodzić. Na świat przychodzi dwóch chłopców. Kazimierz szaleje z radości na wieść, że kochanka powiła mu dwóch, zdrowych synów. Myśli o podarunkach dla chłopców. Król przed Adelajdą kryje swoje szczęście.

Kazimierz chce anulować układy z Węgrami i uczynić swym następcą wnuka, Kaźka. Królowa Elżbieta jest zdumiona takim obrotem spraw, bowiem, to jej syn Ludwik miał zasiąść na polskim tronie. W Wielkopolsce zawiązana zostaje konfederacja pod przewodnictwem brata Heleny, Macieja Borkowica. 

1353. W Budzie odbywa się ślub króla Karola Luksemburskiego z księżniczką Anną. Małżeństwo potwierdza noc poślubna. Kazimierzowi w głowie zawraca czeska mieszczka Krystyna Rokiczana, która przybyła z dworem Karola. Ludwik próbuje ich połączyć. Kazimierz prowadzi rozmowy z Karolem. 

W 1355 roku Kazimierz oświadcza królowej Adelajdzie, że już niedługo uzyska zgodę na rozwód. Władczyni na skutek przebytych dramatycznych wydarzeń ociera się o szaleństwo. Zrozpaczona próbuje popełnić samobójstwo, jednak ratują ją dwórki. Król nakazuje jej wyjazd do Żarnowca. Wkrótce dostaje zaproszenie do Pragi. 

1356. Kazimierz zabiera Krystynę do Krakowa i oddaje jej komnatę żony. Król przyrzeka, że zrobi wszystko, by unieważnić małżeństwo z Adelajdą i poślubić nową wybrankę. Ponieważ Kazimierzowi nie udało się uzyskać zgody na zerwanie węzła małżeńskiego z Adelajdą, decyduje się na popełnienie bigamii. Nielegalnego ślubu udziela młodej parze opat tyniecki Jan. Papież nakazuje królowi przywrócić królową na Wawel i oddalić Krystynę. Kazimierz jednak nie zamierza tego robić. Nie zauważa nawet tego, że jego ukochana jest szpiegiem Karola Luksemburskiego i donosi mu o wszystkim, co dzieje się na Wawelu. Uwięzienie prawowitej małżonki i królowej Polski odbija się echem w całej Europie. Decyzja Kazimierza komplikuje sytuację całej dynastii. Kazimierz wpada w gniew, gdy dowiaduje się, że kanclerz zapłacił posag za jego plecami. Wszystko sobie jednak wyjaśniają. Wkrótce kanclerz umiera.

Kazimierz żegna się z córką. Królewna po jedenastu latach od ślubu, wyjeżdża do męża. Kazimierz jest świadomy, że już nigdy nie zobaczy żadnej ze swych córek. Prosi Hasso Wedla o przekazanie Jolencie pamiątki po jej prawdziwej matce. Na Wawel przybywa Bolko i namawia Kazimierza na oddalenie Krystyny i powrót do Adelajdy, która pozostaje prawowitą królową Polski.

Odc220.jpg
Kazimierz z Krystyną
Biskup wyznaje Kazimierzowi to, czego dowiedział się w Żarnowcu. Król jest wściekły. Postanawia ożenić się z Krystyną. Rokiczana jest zaskoczona oświadczynami, ale zgadza się od razu. Król musi pożyczyć pieniądze od Lewka. W Tyńcu odbywa się ślub Kazimierza z Krystyną, który staje się skandalem na skalę europejską. Bogoria chcę namówić Kazimierza na spisanie statutu dla Wielkopolski, który ma zostać ogłoszony w Piotrkowie.

Rok 1357 Umiera córka Kazimierza, Kunegunda. W kaplicy przeprasza Boga za swoje grzechy. Król uważa, że to to kara, za niego bigamiczny ślub z Krystyną. Na Wawel dociera Maciej Borkowic, któremu król gotów jest darować karę, jeśli ślubuje mu posłuszeństwo. Borkowic zostaje schwytany, koniec w końcu i z rozkazu Kazimierza, zamurowany żywcem w Olsztynie. Wkrótce na Wawel przybywają Olgierd, książę Bogusław i jego syn Kaźko. Kazimierz chce zawrzeć z nim sojusz. Kaźko ma ożenić się z Kenną, córką Olgierda Giedyminowica. Pragnie by razem zasiedli na polskim tronie.

Rok 1361 Umiera na Pomorzu również pierworodna córka, Elżbieta. Kazimierz sprowadza na zamek swoje wnuki: Kaźko IV Słupski i Elżbietę Pomorską.

1362 r. Esterka, młoda Żydówka z rodziny Samuela karczmarza, udaje się na audiencję do króla. Kazimierz jest pod jej wielkim wrażeniem. Król Kazimierz wciąż myśli o Esterce i zaczyna żałować, że zdecydował się na związek z Krystyną. Uważa, że ta relacja popsuła jego reputację w Europie.

1363 r. Król Kazimierz udaje się do Budy i stara się przekonać Ludwika, by ten odstąpił od wojny. Ani on, ani cesarz Karol nie chcą słyszeć o pojednaniu, jednak Kazimierzowi udaje się przekonać ich, że walka nie ma sensu. Zaprasza wszystkich na zjazd do Krakowa. Arbitrami mają być Kazimierz i Bolko. Jedyna wnuczka Kazimierza Elżbieta Pomorska wychodzi za mąż, za Karola Luksemburskiego.

Odc235.jpg
Uczta u Wierzynka
1364 r. Arcybiskup Bogoria informuje króla Kazimierza, że papież zgodził się na powołanie Uniwersytetu Krakowskiego, jednak pod pewnymi warunkami. 12 maja tego roku powstaje Uniwersytet Krakowski. W tymże roku odbyła się uczta u Wierzynka z inicjatywy Kazimierza. Podczas zjazdu monarchów Benesz zabija Krystynę, dusząc ją i zadając jej ciosy nożem. Po śmierci Krystyny król ma koszmary z ją w roli głównej. W późniejszym czasie Henryk V Żelazny przyjechał na Wawel w celu, omówienia z Kazimierzem, ślubu króla z córką Henryka, Jadwigą Żagańską.
Chrzest Anny Kazimierzówny.jpg
Chrzest córki Kazimierza — Anny
25 lutego 1365 r. Kazimierz bierze ślub z księżniczką, Jadwigą Żagańską. Wkrótce na Wawel przybywa legat papieski Piotr z Volterry, który przekazuje oburzenie papieża, oraz, że ślub jest nieważny. Prawowitą małżonką Kazimierza pozostaje Adelajda. Król próbuje przekupić biskupa. Ma nadzieję, że nowo poślubiona małżonka da mu syna, którego nazwie Władysław. 1366 r. Jadwiga przedwcześnie rodzi dziewczynkę. Kazimierz jest rozczarowany płcią dziecka i nadaje jej imię Anna, po pierwszej żonie. Jadwiga jest oburzona. Legat papieski udziela chrztu córce Kazimierza i Jadwigi. Rodzicami chrzestnymi królewny, zostają Jasiek i Ofka. Kazimierz wyrusza na Ruś. 1367 r. Król wprowadza monetę grosz krakowski.
Odc241.jpg
Koronacja Jadwigi Żagańskiej
1368. Kazimierz triumfalnie wraca z wojny na Rusi. Król dowiaduje się o śmierci Kenny, córki Olgierda oraz że, Krystyna szpiegowała dla Czechów. Gdy Kazimierz dowiaduje się, że jego żona jest w drugiej ciąży, nakazuje przyspieszyć jej koronację. Małżeństwo Kazimierza i Adelajdy zostaje oficjalnie unieważnione. Król wraz z Jaskiem zastanawia się nad ponownym ożenkiem wnuka. Odbywa się koronacja Jadwigi na królową Polski. Kazimierz wiąże z młodą małżonką wielkie plany. Druga córka Jadwigi i Kazimierza otrzymuję imię Kunegunda.

Niedługo później po narodzinach drugiej córki obiecuję, że będzie poświęcał swoich córką więcej czasu. Natomiast już w kolejnym odcinku (odc.242) córka Kazimierza, Kunegunda ma chrzest, później mała Kundzia została porwana. Odcinek 243 Jadwiga szaleje z rozpaczy po porwaniu córki. Boi się, ale Kazimierz zapewnia, że wszyscy są bezpieczni. Córka Kazimierza udaje się odnaleźć. Król jest przy Bolko, gdy ten został ciężko ranny i leży w łożu.

Odc244.jpg
Upadek Kazimierz z konia
1370 r. Do króla przychodzi w odwiedziny Cudka, która nie może poradzić sobie z wychowaniem synów. Chwilę później Kazimierz wyrusza na polowanie z Jaśkiem i innymi kompanami. Podczas ścigania jelenia; na skutek nieszczęśliwego upadku z konia, Kazimierz jest praktycznie na łożu śmierci. Jadwiga rodzi królowi, ostatnią córkę - Jadwigę. W ostatnich chwilach życia, do króla powracają duchy, między innymi zmarłej żony - Aldony Anny Giedyminównej, ojca Władysława I Łokietka i matki, Jadwigi Kaliskiej; do których chwilę później dołącza. Ostatni król z rodu Piastów, umiera 5 listopada 1370 r.

W testamencie swym, następcą czyni nie posiadając męskiego potomka, wnuka - Kaźka, wspomina swą żonę, Jadwigę Żagańską i ich dwie żyjące córki, a także m.in. nieślubnych synów. Testament sporządził przed swą śmiercią. Dobiesław Kurozwęcki unieważnił jego testament.

Sezon III

Postać nie występuje.

Relacje

Krystyna Rokiczana

Kazimierz zakochał się w Krystynie od pierwszego wejrzenia. Zabrał ją do Krakowa na Wawel i oddał komnatę swojej żony, Adelajdy Heskiej. Król spełniał wszystkie jej zachcianki. Dla kobiety starał się szybko unieważnić ślub z Adelajdą; równie szybko wziął z nią ślub, myśląc że połączyło ich prawdziwe głębokie uczucie.

Kaźko IV Słupski

Kazimierz kochał swojego wnuka, który stał się jego oczkiem w głowie.

Cytaty

Pożałuje każdej łzy, jaką uronić przez niego, obiecuje. Cokolwiek by się nie działo, masz mi o tym mówisz. (...) Mąż będzie Cię szanować, gdy mądrze go wesprzeć, urodzić mu dzieci, przedłużyć dynastię, po to Cię będzie za żonę. Twoja babka Jadwiga też podążała drogą wyznaczoną przez Boga i nie przeszkodziło jej by być matką, urodziła króla, a ty jesteś jego córką. Pozostań wierną Bogu... ale pamiętaj, co jesteś wina rodzinie i poddanym.Kazimierz do Elżbiety, zanim poznała swojego przyszłego męża.

Dbaj o nią i szanuj.Kazimierz do Bogusława V Pomorskiego.

Nie dostaniesz mojej korony, jednak będę twoim sojusznikiem, jeżeli moja córka zazna szczęścia.Kazimierz do Ludwiga IV Rzymianina

Galeria

Grafiki promocyjne

Sezon I

Sezon II

Sezon 3

Korona.png

Bohaterowie - Sezony I i II

Główni Bohaterowie Kazimierz III WielkiAldona Anna GiedyminównaAdelajda HeskaJadwiga Kaliska
Rodzina królewska Władysław I ŁokietekElżbieta ŁokietkównaKunegunda ŁokietkównaBolko II MałyElżbieta KazimierzównaKunegunda KazimierzównaAnna KazimierzównaJadwiga KazimierzównaKunegunda KazimierzównaKaźko IV SłupskiElżbieta PomorskaKonstancja ŚwidnickaHenryk II ŚwidnickiAnna ŚwidnickaHenryk I JaworskiHenryk V ŻelaznyKarol I RobertAndrzej AndegaweńskiEufemia GiedyminównaKenna Joanna OlgierdównaStefan ŁokietkowicElżbieta LuksemburskaWacław IV LuksemburskiBernard ŚwidnickiStefan AndegaweńskiKarol MartelGiedyminOlgierd GiedyminowicKiejstut GiedyminowicJan LuksemburskiKarol IV LuksemburskiAgnieszka HabsburgBogusław V PomorskiWarcisław V PomorskiLudwig VI RzymianinJadwiga żagańskaWładysław II JagiełłoJoanna IBolesław III PłockiWładysław GarbatyLeszek InowrocławskiPrzemysł SieradzkiRudolf IV HabsburgAnna PłockaJolenta Helena ArpadównaSiemowit III MazowieckiMałgorzata Mazowiecka
Bohaterowie Drugoplanowi Krystyna RokiczanaCudka z ŻochowaHelena BorkowicównaEsterkaJasiek z MelsztynaSpycimir LeliwitaZbigniew ze SzczyrzycaJan GrotJan BodzętaBrat WojciechEgleEliaszKatarzyna PileckaGabijaNiemierza z GołczyJarosław BogoriaBożena TęczyńskaOdaJuttaJolentaIlzaPełka z SieciechowaMałgorzata TęczyńskaReginaJan JuraGuncel Reibnitz
Bohaterowie Trzecioplanowi Maciek z BartnicyJanisławOfka z KsiążaBognaArunasBaśka DuninMikołaj LigęzaStanisławaSamuelGrzegorz NekandaOpat JanKat JędrzejWitautasJolentaPaszekGedko z SandomierzaAudreAndrzej z TęczynaGiovanniJagna z MelsztynaHalszkaKuchmistrz (1325-1335)Kuchmistrz NiemstaBellaWeronika SchwarzOliwier RatoldKlara PukarAndaIlonaPrzybysław z SierakowaHerman z OpatowcaMaciej BorkowicMarcin z RajskaBeneszJanko z CzarnkowaMelaNikodemPisarz BartłomiejRudigerStachStrażnik CzakŚmiłKachnaPodczaszy IdziMachna ze SzczyrzycaBogdanTyczkaPajdaGąsiorJózefRozaliaStrażnik JaksaKrajczy AdamStrażnik DzierżekNikel Bolz
Bohaterowie Epizodyczni Jan LuksemburskiNankerGizelaNiemierza KazimierzowicPełka KazimierzowicHelena von ReibnitzJan LigęzaLewek z OlkuszaEdmundasBabkaRadosławMściszekHeinrich Reuss von PlauenOstaszKrasnaVok KravarzFemkaDobiesław z KurozwękKupiec JarzynkaHińczaDorotaJakub z BiskupicLudolf König von WattzauLenkaRezedaGizelaMikołaj z BiechowaJan z SączaPiotr de LusignanGuillaume de MachautMikołaj WierzynekArnostWitowitPiotr z VolterryBłażej z RajskaWinrich von KniprodeHeinrich von BoventinFriedrich von SpiraKonrad von BrunensteinAleksander von KörnerMarquart von SparenbergNiemojSłużący FilipTrzebor z KończyskaDietrich von AltenburgKrystyn z SamborcaAdam z KsiążaWacław z BalicGalhard de CarceribusPiotr de AnnencyBeniamin z KołodrąbiaMichał z CzaczaCzesant z OsiekaPodczaszynaDymitr DetkoAmadejStrażnik RochButrymJindřich z LipéEutyfronBoksaZbigniew JuraKonopkaMszczujIstvánLászlóTomasz ObrusznyMarcin Charcik
Wspomnieni w serialu Nawój z MorawicyUrszulaElżbieta z GołczyPachna z GołczyŚwięta Jadwiga ŚląskaŚwięta KingaŚwięta Katarzyna ze SienyŚwięty Stanisław ze SzczepanowaKlara ZachSpytko II z MelsztynaJadwiga z Melsztyńskich PileckaJadwiga AndegaweńskaKatarzyna LuksemburskaAnna PłockaMaria AndegaweńskaElżbieta BośniaczkaMałgorzata Luksemburska (królewna czeska)Małgorzata Luksemburska (królowa Węgier)Otton II HeskiPiotr SzyrzykLudwik IV BawarskiLeopold I HabsburgJan KmitaHenryk II ŻelaznySiemowit III MazowieckiMałgorzata MazowieckaLothar von BraunschweigPrzemko GłogowskiJan ścinawskiKonrad I OleśnickiWierzbięta z PalowicDobromiłaBolko II ZiębickiMikołaj ZiębickiBeatrycze AskańskaMaria bytomskaBeatrycze Luksemburska
Korona.png

Bohaterowie - Sezon III

Główni Bohaterowie Jadwiga AndegaweńskaWładysław II Jagiełło
Rodzina królewska Elżbieta BośniaczkaLudwik WęgierskiElżbieta ŁokietkównaMaria AndegaweńskaKatarzyna AndegaweńskaWilhelm HabsburgJulianna TwerskaLeopold III HabsburgViridis ViscountiKiejstut GiedyminowicWładysław OpolczykSkirgiełłoWitold KiejstutowiczMaria OlgierdównaAleksandra OlgierdównaWojdyłłoOlgierd GiedyminowicEufemia MazowieckaZygmunt LuksemburskiKorygiełłoAnna ŚwiatosławownaZofia WitoldównaSiemowit IV MazowieckiBorys KoriatowiczWigunt OlgierdowiczŚwidrygiełłoAndrzej OlgierdowiczRyngałła Anna Kiejstutówna
Bohaterowie Drugoplanowi Margit LackfiErzébet LackfiJasiek z MelsztynaPełka KazimierzowicNiemierza KazimierzowicSpytko II z MelsztynaBodzantaJan RadlicaPiotr WyszCudkaPrzedbor z BrzeziaMarcin z RajskaDymitr z GorajaWojciech Jastrzębiec
Bohaterowie Trzecioplanowi Ojciec TomaszRaganaUrszulaIlonaHelena ReibnitzAndrzej WierzynekGniewosz z DalewicMikołaj z AlwerniiHanulAndaZawisza KurozwęckiDobiesław z KurozwękGrzymekŁaziebny OpanaszJan z OleśnicyJadwiga z Melsztyńskich PileckaEsterkaDomarat z PierzchnaKonrad von WallenrodeKonrad III Zöllner von RotensteinJan z TęczynaMścichnaŚmichnaKrystyna BieckaZawisza z OleśnicyFelicjaReginaMikołaj TrąbaKrystyn z OstrowaUlrich von JungingenMikołaj z WenecjiHanka z KorczynaEngelhard von WildsteinKonrad von JungingenElżbieta GranowskaWiseł CzamborKat JędrzejSirputisKlemens z MoskorzewaBohun ze StrzałyZbigniew z BrzeziaStanisław CzupurnaBeata z Bożego DaruJan SzczeknaMateusz z KrakowaBartłomiej z JasłaStanisław ze SkarbimierzaOścik z Kiernowa
Bohaterowie Epizodyczni Maciek z BartnicyGizelaKlara PukarMamajaLisicaCztan z BorowinyWojciechWilhelm RotenbaumPawełGuncelGabijaDominikAnastazja HorodeckaRyngałła Anna KiejstutównaMarkward von SalzbachLewek z OlkuszaOtton z PilczyJanusz SuchywilkHenryk MazowieckiOlivier de BordeauxMaffiolus de LampugnanoJan MancoPiotr I MuszatowiczJan z JicinaStańczyk z RudyTochtamyszTomasz WierzynekFomaBernard OpolskiTatar KarimStara TatarkaHenryk BitterfeldOlivier de Château
Goście specjalni Kazimierz III WielkiJadwiga Bolesławówna
Wspomnieni w serialu Kaźko IV SłupskiAldona Anna GiedyminównaKrasnaPełka z SieciechowaNiemierza z GołczyŚwięty Łukasz EwangelistaZofia MoskiewskaDymitr DońskiMátyás LackfiJan KmitaMikołaj z KórnikaLudwik OrleańskiBirutaOfka z KsiążaGuncel ReibnitzKarol V MądryIzoldaTristanKarol III z DurazzoMikołaj z GaryWacław IV LuksemburskiWasyl IDawid HorodeckiFlorian MokrskiMinigiełłoKorybut DymitrMaciej BorkowicJanusz I MazowieckiWłodzimierz OlgierdowicDobrogost z NowegodworuKuno von HattsteinWennemar von BrüggeneiTomasz z WęgleszynaJan KropidłoBolesław IV OpolskiSieciej z ChmielnikaNawój z TęczynaSiemowit V MazowieckiAnna CylejskaDorota z MątowówZbigniew OleśnickiZygmunt KiejstutowiczErwin von KrufteleMarcin Baryczka
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.